غواصی در ایران - آموزش شنا

عليرضايي كه در سومين دوره مسابقات داخل سالن در ويتنام، به مقامي بهتر از پنجمي در رشته ‪۵۰‬متر قورباغه دست نيافته است،در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود: مطمئنا اگر مايو مورد نياز مسابقات را در اختيار داشتم، حداقل به مقام دومي دست پيدا مي‌كردم.

اين شناگر كشورمان كه بدون استفاده از لباس پيشرفته شنا در دومين دوره مسابقات داخل سالن آسيايي در ماكائو با ثبت ركورد ‪ ۲۸‬ثانيه و ‪ ۳۵‬صدم ثانيه به قهرماني رسيد، خاطرنشان كرد: در سومين دوره مسابقات داخل سالن در ويتنام با مايوي‌هاي تك از نوع بلو سونتي در مسابقات شركت كرده بودم كه چهار ماه پيش آن را از ايتاليا خريده بودم .

وي افزود: در اين مسابقه با ثبت ركورد ‪ ۲۷‬ثانيه و ‪ ۷۶‬صدم ثانيه پنجم شدم اما نفر اول مسابقه كه از بهترين نوع مايو هايتك استفاده مي‌كرد با ثبت ركورد ‪ ۲۶‬ثانيه و ‪ ۹۸‬صدم ثانيه به قهرماني دست يافت.

عليرضايي اظهار داشت: اصلي‌ترين دليل عقب افتادنم از ساير رقيبان، نداشتن لباس مناسب شنا و در حد ديگر شركت‌كنندگان بود چرا كه خريد مايوي مناسب به سادگي امكان پذير نيست و از طرفي هر مايو را تنها دو تا چهار بار مي توان استفاده كرد چرا كه حالت اوليه خود را به سرعت از دست مي‌دهد حال آنكه مايويي كه من در مسابقه پوشيده بودم يك مايوهاي تك مستهلك بود.

وي افزود: بطور معمول، مايو مورد نياز شناگران هر كشور را حاميان مالي آنها يا فدراسيون تهيه مي‌كند اما در اين خصوص فدراسيون كاري براي شنا گران كشورمان نكرد بطوري كه برخي از هم تيمي هايم نيز براي حضور در مسابقات در ويتنام از مايوي دوم من استفاده مي‌كردند.

عليرضايي در واكنش به پرسش خبرنگار ايرنا درخصوص ممنوعيت استفاده از اين مايو از سال ‪ ۲۰۱۰‬و تاثيرات آن نيز گفت: به هر حال شناگران مي‌توانند تا پيش از سال ‪ ۲۰۱۰‬از مايوهاي‌هاي تك استفاده كنند و تاثير آن نيز مورد تاييد همه مربيان و شناگران جهان قرار گرفته است.

وي يكي ديگر از دلايل افت خود در سومين دوره مسابقات داخل سالن ويتنام را عدم پيگيري آسيب ديدگي‌اش از سوي فدراسيون عنوان كرد و گفت: پيش از مسابقات چندين بار دچار آسيب ديدگي شدم اما فدراسيون آنچنان كه بايد به وضعيت من رسيدگي نكرد.

عليرضايي گفت: البته فدراسيون با تمام شناگران چنين برخوردي را دارد بطوري كه هر ورزشكاري كه دچار آسيب ديدگي مي‌شود بايد خود به دنبال درمان آسيب ديدگيش باشد.

وي افزود: در مدتي هم كه در ويتنام بوديم اگر چه فيزيوتراپ در هتل اختصاص يافته به ما، مستقر بود اما صبح‌ها از هتل خارج مي‌شد و شب‌ها به هتل باز مي‌گشت.

قهرمان شناي كشورمان در ماكائو خاطرنشان كرد: فدراسيون شنا تنها محل تمرين در اختيار شناگران مي‌گذارد بطوري كه ما از نظر امكانات جانبي در سطح بسيار پاييني قرار داريم و فدراسيون در پاسخ به پرسش شناگران تنها به اين مطلب اكتفا مي‌كند كه امكاناتش محدود است.

عليرضايي همچنين به بدنسازي شناگران تيم ملي نيز اشاره كرد و گفت: در اين بخش نيز مشكلات زيادي وجود دارد بطوري كه وسايل مورد نياز بدنسازي را خودمان بايد تهيه كنيم و بعد از چند ماه، هزينه‌هاي صورت گرفته را از فدراسيون دريافت كنيم.

اين قهرمان شناي كشور ادامه داد:به نظر مي‌رسد مسوولان فدراسيون به مسائل مهمتري فكر مي‌كنند چرا كه حتي پولي به عنوان حقوق به ما نمي‌دهد.

وي افزود: به عنوان يك ورزشكار شهرستاني براي ادامه ورزش حرفه‌اي خود به تهران آمده ام و با مشكلات زيادي همچون اجاره خانه در تهران دست و پنجه نرم مي‌كنم و اين مشكل تمام شناگران شهرستاني تيم ملي در تهران است.

عليرضايي خاطر نشان كرد: البته مسوولان فدراسيون وعده داده بودند كه امكانات مورد نياز را در اختيار شناگران تيم ملي قرار مي‌دهند اما هيچگاه اين وعده‌ها محقق نشده است.

وي با بيان اينكه به هيچ عنوان از عملكرد فدراسيون شنا در مدتي كه در تيم ملي بوده،راضي نيست، اظهار داشت: فدراسيون خيلي كارها مي‌تواند انجام دهد كه انجام نمي‌دهد.

قهرمان شناي ايران در ماكائو درخصوص انتظاراتش از فدراسيون گفت: مسوولان فدراسيون در نخستين گام بايد نگرش خود را نسبت به شناگران تغيير دهند نه اينكه آنان را به حال خود رها كنند.

وي افزود: با روند فعلي حتي مربيان تيم ملي نيز دلسرد مي‌شوند چرا كه آنان نيز تنها از طريق حقوق با فدراسيون در ارتباط هستند و اين مسئله در شرايطي است كه ما حتي اردوهاي مرتبي نيز نداريم و امكانات تمريني ما ناقص است و با خيلي از اردوهاي خارجي تيم موافقت نمي‌شود و حتي دليل مخالفت خود را نيز به شناگران نمي‌گويند.

عليرضايي با بيان اينكه تمام وقت مفيد خود را در شنا گذاشته است ، اظهار داشت: نه تنها موفقيت بچه‌ها آنچنان كه بايد مورد تقدير قرار نمي‌گيرد بلكه وعده‌هايي كه سازمان تربيت بدني در خصوص كسب سهميه المپيك داده، تاكنون محقق نشده است.

وي افزود: در زمان رياست محمد علي آبادي در سازمان تربيت بدني، قرار شد به ورزشكاراني كه در رشته‌هاي مادر همچون شنا، سهميه المپيك كسب مي‌كنند، ‪ ۱۵‬ميليون تومان پاداش داده شود و با وجودي كه من توانستم اين سهميه را براي كشورم به دست آورم اماهيچگاه اين وعده محقق نشد و پيگيري هايم نيز تا تغيير رييس سازمان تربيت بدني ادامه داشت.

منبع : http://esfahanswim.blogfa.com