دوستی یابی در سونا

در قدیم که حمام های عمومی بود برای کسانی که می خواستند ساده و بدون پرداخت هیچ هزینه ای باب دوستی را با کسی باز کنند و بدون  رنج و زحمت در مقام جلب دوست برآیند و بیان خوش و حسن خلق را پایه و اساس تحصیل دوست و جلب محبت قرار دهند،  این ضرب المثل را بکار می بردند که فلانی با آب حمام دوست پیدا می کند !

در حمامهای قدیم از خزینه استفاده می شد؛ در حمامهای عمومی خزینه دار که امروزه در ایران کمتر وجود دارد سنن و آدابی را از قدیم رعایت می کردند که بعضاً جنبه ضرب المثل پیدا کرده است.یکی از آن آداب این بود که هر کس وارد حمام می شد، برای اظهار ادب و تواضع نسبت به افراد بزرگتر که در صحن حمام نشسته، مشغول کیسه کشی و صابون زدن بودند، یک سطل یا طاس بزرگ آب گرم از خزینه حمام بر می داشت و بر سر آن بزرگتر می ریخت.

 البته این عمل به تعداد افراد بزرگ و قابل احترام که در صحن حمام نشسته بودند تکرار می شد. و تازه وارد وظیفه خود می دانست که بر سر هر یک از  آنان با رعایت تقدم و تأخر آب گرم بریزد. بسا اتفاق می افتاد که یک یا چند نفر از آن اشخاص مورد احترام در حال کیسه کشیدن و یا صابون زدن بودند و احتیاجی نبود که آب گرم به سر و بدن آنها ریخته شود، با این حال این عوامل مانع از ادای احترام نمی شد و کوچکترها به محض ورود به صحن حمام خود را موظف می دانستند که یک طاس آب گرم بر سر و بدن آنها بریزند و بدن وسیله عرض خلوص و ادب کنند.

از آداب دیگر در حمام عمومی خزینه دار قدیم این بود که اگر تازه وارد کسی از آشنایان و بستگان نزدیک و بزرگتر از خود را در صحن حمام می دید، فوراً به خدمتش می رفت و به منظور اظهار ادب و احترام او را مشت و مال می داد یا اینکه لیف صابون را به زور و اصرار از دستش می گرفت و پشتش را صابون می زد.

سنت دیگر این بود که هر کس وارد خزینه حمام می شد به افرادی که شست و شو می کردند سلام می کرد و ضمناً در همان پله اول خزینه دو دست را زیر آب کرده، کمی از آب خزینه بر می داشت و به همه  افراد حاضر از آن آب حمام تعارف می کرد.

 برای تازه وارد مهم و مطرح نبود که افراد داخل خزینه از آشنایان هستند یا بیگانه، به همه از آب مفت و مجانی تعارف می کرد و مخصوصاً نسبت به افراد بیگانه بیشتر اظهار علاقه و محبت می کرد زیرا آشنا در هر حال آشناست، و دوست و آشنا احتیاج به تعارف ندارند.

اگر آدمی بتواند با  غریبه ها  با  استفاده از آب حمام دوستی برقرار نماید  کمال عقل و خردمندی است؛ زیرا آب حمام آبی است بی قابلیت و تعارف آن هم تعارفی است که هزینه ای ندارد

 در هر صورت این رسم از قدیمترین ایام یعنی از زمانی که حمام خزینه به جای آب چشمه و رودخانه در امر نظافت و پاکیزگی مورد استفاده قرار گرفت، معمول گردید و چه بسا دوستی و صمیمیتی که از این رهگذر پایه گذاری شد و چه بسا افرادی که با آب حمام دوست گرفته اند.

البته حالا دیگر از ان حمام های قدیمی و خزینه ای خاطره بیش باقی نمانده است و حالا ما سونا و جکوزی و استخر سر و کار داریم ولی آن هوش و ذکاوت نیاکان امان را نداریم که از این محیط آرام و مفرح و بدون هزینه روابط دوستی امان را با دیگران تحکیم کنیم .

 

منبع : http://sauna.persianblog.ir